Próby i odbiory to testy, które formalnie potwierdzają, że instalacja lub urządzenie działa zgodnie z wymaganiami zapisanymi w umowie i specyfikacji. Wykonuje się je według uzgodnionego wcześniej planu testów, a wyniki dokumentuje się w protokołach podpisywanych przez obie strony.

Wyróżnia się dwa główne rodzaje odbiorów:

• FAT (Factory Acceptance Test) to odbiór fabryczny, przeprowadzany u producenta lub wykonawcy, zanim urządzenie zostanie wysłane do klienta. Przedstawiciele klienta sprawdzają wykonanie, dokumentację i działanie, często na wodzie lub w symulacji. Usterki wykryte na tym etapie naprawia się szybciej i taniej niż po dostawie.
• SAT (Site Acceptance Test) to odbiór na miejscu, przeprowadzany w zakładzie klienta po zamontowaniu i podłączeniu instalacji do mediów, zasilania i pozostałych urządzeń. Sprawdza, czy całość działa w rzeczywistych warunkach.

Po udanych odbiorach i rozruchu następuje zwykle odbiór końcowy, od którego zaczyna biec okres gwarancji, a instalacja formalnie przechodzi w ręce klienta.

Przykład FAT: Wykonawca zbudował moduł dozowania aromatów i barwników dla producenta karmy dla zwierząt. Przed wysyłką klient przyjeżdża do warsztatu. Moduł zostaje uruchomiony na wodzie, a klient sprawdza, czy pompy dozujące podają dokładnie zadane ilości, czy zawory przełączają się we właściwej kolejności i czy panel operatorski pokazuje poprawne wartości. Okazuje się, że jedna z pomp dozuje o kilka procent za dużo. Wykonawca koryguje ustawienia na miejscu, a moduł jedzie do klienta sprawny.

Przykład SAT: Ten sam moduł po dostawie zostaje podłączony do instalacji klienta: do jego zasilania, sprężonego powietrza i linii z karmą. Dopiero tu widać, czy wszystko współpracuje w realnych warunkach, np. czy ciśnienie sprężonego powietrza w zakładzie jest takie, jak zakładano w projekcie, i czy moduł poprawnie wymienia sygnały z resztą linii.