Prefabrykacja to wykonanie części instalacji z wyprzedzeniem, w warsztacie wykonawcy, a nie na miejscu w zakładzie klienta.

 Prefabrykuje się najczęściej:

• odcinki rurociągów, które w warsztacie się tnie, spawa i sprawdza,
• konstrukcje stalowe, np. ramy, podesty, wsporniki,
• całe moduły, czyli zestawy urządzeń zmontowane na wspólnej ramie razem z rurami i okablowaniem (nazywane też skidami).

W warsztacie są lepsze warunki pracy niż na hali produkcyjnej: odpowiednie narzędzia, czystość, brak kolizji z innymi ekipami. Łatwiej utrzymać wysoką jakość, zwłaszcza spawów w rurach higienicznych. Prace warsztatowe mogą też iść równolegle z innymi etapami projektu. Najważniejsze jest to, że skraca się czas prac na obiekcie, a na miejscu zostaje głównie składanie gotowych elementów.

Przykład: W działającym zakładzie przetwórstwa mięsnego trzeba wykonać 200 metrów rurociągów higienicznych do nowej linii. Gdyby spawać je na miejscu, monterzy pracowaliby kilka tygodni między pracującymi maszynami, w wilgoci, przy ograniczonym dostępie i z ryzykiem zanieczyszczenia produkcji. Zamiast tego rury przygotowuje się w warsztacie: spawa się większe odcinki, sprawdza jakość spoin, czyści i oznacza. Na obiekt przyjeżdżają gotowe elementy, które w czasie krótkiego postoju łączy się w całość.