Pre-engineering, czyli wstępne opracowanie inżynierskie, to etap poprzedzający właściwe projektowanie. Jego celem jest sprawdzenie, czy planowane rozwiązanie jest wykonalne i co dokładnie trzeba będzie zrobić, zanim firma zaangażuje duże środki w projekt i zakupy.

Na tym etapie inżynierowie m.in.:

• doprecyzowują wymagania: jaki produkt, jaka wydajność, jakie normy trzeba spełnić,
• sprawdzają warunki na miejscu: dostępną przestrzeń, nośność stropów, drogi transportowe, istniejące instalacje,
• oceniają zapotrzebowanie na media i to, czy obecne źródła wystarczą,
• przygotowują wstępne schematy technologiczne i rozmieszczenie urządzeń,
• szacują koszty i harmonogram,
• identyfikują ryzyka i elementy, o których łatwo zapomnieć.

Pre-engineering kosztuje niewielki ułamek całej inwestycji, a pozwala wykryć problemy wtedy, gdy ich rozwiązanie wymaga zmiany na papierze, a nie przebudowy gotowej instalacji. W dużych projektach podobny etap nazywa się FEED (Front-End Engineering Design).

Przykład: Producent chemii gospodarczej chce postawić nowy reaktor o pojemności 10 000 litrów do produkcji płynów do mycia naczyń. Na planie hali miejsca wystarczy. Podczas pre-engineeringu inżynier sprawdza jednak, że:

• strop, na którym ma stanąć reaktor, nie uniesie jego ciężaru po napełnieniu,
• reaktor nie zmieści się w bramie hali, więc trzeba będzie rozebrać fragment ściany albo wstawić go przez dach,
• obecna kotłownia nie da wystarczająco dużo pary do podgrzewania nowego reaktora.

Wszystkie trzy problemy wyszły na papierze, zanim ktokolwiek zamówił reaktor. Gdyby wyszły dopiero przy montażu, oznaczałyby przestój, przeprojektowanie i duże dodatkowe koszty.