Uzysk produkcyjny to ilość gotowego produktu, jaką zakład otrzymuje z zużytych surowców.

Uzysk pokazuje, jaka część surowców wprowadzonych do produkcji zamienia się w produkt nadający się do sprzedaży. Zwykle podaje się go w procentach. Jeśli zakład zużył surowce na 10 000 kg produktu, a do sprzedaży trafiło 9 500 kg, uzysk wynosi 95%. Pozostałe 5% to straty.

Straty powstają w wielu miejscach procesu, m.in.:

• resztki w rurach i zbiornikach, wypłukiwane do ścieków po zakończeniu partii,
• straty rozruchowe, czyli pierwsza porcja produktu na początku serii, zmieszana z wodą lub bez właściwych parametrów,
• straty końcowe, czyli produkt zostający w instalacji na końcu serii,
• strefy zmieszania przy przejściu z jednego produktu na inny,
• produkt odrzucony przez kontrolę jakości, np. za rzadki, źle napełniony albo w uszkodzonym opakowaniu.

Im wyższy uzysk, tym mniej surowców potrzeba na tę samą ilość produktu na sprzedaż, a więc niższy jest koszt każdego kilograma czy litra. Dlatego zakłady starają się ograniczać straty na każdym etapie produkcji.

Przykład: Zakład przetwórstwa owocowo-warzywnego produkuje kilka rodzajów sosów pomidorowych na jednej linii i zmienia recepturę kilka razy dziennie. Przy każdej zmianie traci sos zostający w rurach, porcję na początku nowej serii i porcję, w której dwa sosy się zmieszały. Po wdrożeniu piggingu tłok wypycha sos z rur do maszyny napełniającej i oddziela od siebie kolejne produkty. Z tej samej ilości pomidorów, przypraw i innych surowców do słoików trafia więcej sosu, więc uzysk produkcyjny rośnie.