Tłok to elastyczny „korek”, który przesuwa się w rurze i wypycha przed sobą produkt.

Tłok ma średnicę minimalnie większą niż średnica rury. Dzięki elastyczności dopasowuje się do jej wnętrza i szczelnie przylega do ścianek, przez co zbiera z nich produkt. W języku angielskim nazywa się go „pig” (świnia), stąd polskie określenia „świnka”, „piga” i nazwa całej technologii. Spotyka się też nazwy „tłok” i „czyszczak”.

Tłoki wykonuje się z materiałów dopuszczonych do kontaktu z żywnością lub odpornych na chemię, np. silikonu spożywczego, EPDM, FKM czy poliuretanu. Większość ma w środku magnes, dzięki któremu czujniki na rurze wiedzą, gdzie tłok się znajduje. Wyróżnia się:

• tłoki jednoczęściowe, bardziej higieniczne i łatwiejsze do mycia, z mniejszym ryzykiem, że się rozpadną,
• tłoki z wymiennymi uszczelkami, częściej stosowane w przemyśle chemicznym i paliwowym.

Przykład: W zakładzie produkującym szampony tłok z silikonu przesuwa się przez rurę ze stali nierdzewnej. Jego krawędzie dociskają się do ścianek i zbierają warstwę szamponu, tak jak gumowa ściągaczka zbiera wodę z szyby.