Trasy kablowe to konstrukcje, po których prowadzi się kable przez zakład: od szaf sterowniczych do czujników, silników, zaworów i paneli operatorskich. Mogą to być metalowe koryta, drabinki kablowe, kanały lub rury osłonowe, mocowane do ścian, sufitów albo specjalnych konstrukcji wsporczych (stalowe podpory i stelaże, na których opierają się rury, kable i urządzenia).

Trasy kablowe porządkują okablowanie, chronią kable przed uszkodzeniem i ułatwiają serwisowanie. Kable zasilające i sygnałowe prowadzi się zwykle osobno, bo silne prądy mogą zakłócać słabe sygnały pomiarowe. W dużym zakładzie łączna długość kabli liczy się w kilometrach, a wykonanie tras to istotna część prac montażowych.

Przykład: W zakładzie przetwórstwa mięsnego trasy kablowe wykonuje się ze stali nierdzewnej i w formie otwartej, np. drabinek, a nie zamkniętych koryt. Na pełnych powierzchniach zbierałyby się woda, tłuszcz i resztki, a otwarte konstrukcje łatwo umyć podczas codziennego sprzątania hali.

Przykład zakłóceń: W zakładzie produkującym sosy kabel od czujnika temperatury poprowadzono tuż obok grubego kabla zasilającego silnik mieszadła. Czujnik zaczął pokazywać skaczące wartości, np. 70°C, potem 74°C, potem 68°C, choć temperatura sosu się nie zmieniała. Sterownik reagował na te fałszywe odczyty i niepotrzebnie włączał i wyłączał grzanie. Rozdzielenie kabli do osobnych koryt rozwiązało problem.