Uruchomienie, nazywane też rozruchem, to końcowy etap realizacji instalacji. Obejmuje pierwsze włączenie wszystkich urządzeń, sprawdzenie, czy współpracują ze sobą zgodnie z założeniami, i dostrojenie parametrów, aż instalacja zacznie stabilnie produkować wyrób o wymaganej jakości.

Rozruch przebiega zwykle etapami:

1. Sprawdzenia przed uruchomieniem: kontrola montażu, szczelności rurociągów, kierunków obrotów silników, działania zabezpieczeń i sygnałów.
2. Rozruch na zimno (na wodzie): instalacja pracuje z wodą zamiast produktu. Sprawdza się przepływy, sekwencje działania, mycie CIP i reakcje automatyki, bez ryzyka zmarnowania surowca.
3. Rozruch na gorąco (na produkcie): pierwsze partie wytwarza się z prawdziwych surowców. Technolodzy i automatycy dostrajają parametry, np. temperatury, czasy czy prędkości, aż produkt spełnia wymagania jakościowe.
4. Ruch próbny: instalacja przez określony czas pracuje w normalnym trybie, żeby potwierdzić osiągnięcie zakładanej wydajności i stabilności.

W trakcie rozruchu szkoli się też operatorów i służby utrzymania ruchu, a wykonawca przekazuje dokumentację powykonawczą i instrukcje obsługi.

Przykład rozruchu na wodzie: Nowa linia do produkcji keczupu w zakładzie przetwórstwa owocowo-warzywnego zostaje najpierw uruchomiona na wodzie. Sprawdza się, czy pompy dają właściwy przepływ, czy nie ma przecieków na połączeniach i czy mycie CIP dociera do wszystkich miejsc. Jeśli coś przecieka, traci się tylko trochę wody, a nie tony koncentratu pomidorowego.

Przykład rozruchu na produkcie: Pierwsza partia prawdziwego keczupu okazuje się za rzadka. Technolog z automatykiem wydłużają czas gotowania i podnoszą temperaturę o kilka stopni. Druga partia jest za gęsta, trzecia ma właściwą konsystencję. Te ustawienia zapisuje się jako recepturę, z której operatorzy będą korzystać na co dzień.